LXIII "Neko"

"Czasem wystarczy jeden człowiek, albo jedna myśl, żeby zmienić swoje życie na zawsze." 

On: Oj kotku wyjdz z kartonku, mam dla Ciebie jogurcik ;*
Ja: *powolutku podnosi kartonik i wystawia nosek*
On: choć kotku *podaje mu paluszek z jogurtem*
Ja: *ogląda się wokół siebie, wącha paluszek i dalikatnie zaczyna zlizywać jogurcik*
On: juz dobrze Kotku *głaszcze*
Ja: *zjeżyła się, cofnęła o krok i zamruczała*
On: nie bój sie Kotku, nic Ci nie zrobie
Ja: *przechyla główkę i patrzy się ciekawskimi oczami* mru?
On: Mrau Kotku, Mrau przy mnie będziesz bezpieczna
Ja: *powolutku podchodzi i ociera się o rękę cicho mrucząc*
On: nie jest Ci zimno Kotku? *zdejmuje kurtkę i przykrywa kotka głaszcząc*
Ja: *mruczy i kładzie się na kolankach* <3

Powiedzcie mi jak można nie darzyć uczuciem tego typa. Cokolwiek się mu powie to obróci pod siebie. Dzisiaj przeszedł samego siebie, kolejny raz udowodnił jak mu zależy i jaki jest inteligentny. Masakra, jak taka osoba może ze mną wytrzymać. Mam ochotę wyjść na jakąś górę i wykrzyknąć całemu światu, że Cię kocham.

Aktualnie znajduje się w Anglii. Spędzę tu tydzień, w sumie zostało parę dni, gdyż przyleciałam w czwartek. Byłam na wystawie o Titanicu w O2 arena, KEW Gardens i kinie. Uwielbiam klimat tego kraju. Zawsze mi poprawia humor. Dzisiaj byłam w parku, położyłam się koło rzeczki do słoneczka i leżałam z godzinę. Takim sposobem nic więcej do szczęścia potrzebne nie jest.

Dużo jedzenia, oporne brzuchy, koty, zieleń... Mru. Piękno.

Wracam na bajkę, do uczuć i magii.
Do kiedyś. Dobranoc.

LXII "Raggafaya- Bakagenci"

Nie ma to jak podsyłanie fajnych nutek.
Godzina popołudniowa, za oknem ulewa, znów mokry świat.

W telewizji brak czegokolwiek, na komunikatorach wszyscy śpią... Co za okrutny dzień.

W rytmach piosenek chce się tańczyć, dosłownie mnie roznosi. Ach cóż tu robić w takim czasie. Nawet gubię się w tym, co piszę. Internet odzyskałam po czternastu godzinach. Tak, szkoda nawet tego komentować. Jakieś gady kopały coś, gdzieś i urwały kable. Brawo Polska! Brawo moje zadupie <3

Właśnie zlajkowałam całą tablicę Miśka na facebooku, a ten durny serwis się zaciął i nie pokazał więcej niż 99. Ironia losu, nieprawdaż? Mam jedynie nadzieję, że pogoda się odczepi od mojego łącza, bo ja naprawdę chce sobie w końcu porozmawiać.

Zapytacie po poprzednim wpisie jak się czuję... Dobrze, ale głęboko na dnie głowy dalej są te nieposkromione uczucia dołowania się i depresji. Muszę je w końcu pokonać, zacząć ogarniać swoją osobę. Naprawdę nie chcę wylądować w szpitalu jako kłębek nerwów.

To tyle. Miłego dnia, do potem <3

LXI "Złośliwość rzeczy martwych"

"Nie idź przede mną, bo mogę za Tobą nie nadążyć. Nie idź za mną, bo nie umiem prowadzić. Po prostu idź obok mnie i bądź moim przyjacielem"

Poniedziałek, ósmy sierpnia. Nowy dzień rozpoczynamy łzami i cholernymi nerwami. Moje paznokcie powoli zaczynają mieć dość złości, chciałyby w końcu odrosnąć, a nie jest im to dane. Cóż za zrządzenie losu. Brzuch z bólu się skręca, a ja nie reaguję, wręcz go biję z wyrzutów, że jest paskudny, gruby.  Możecie sobie mówić co chcecie, dla mnie już zawsze taki pozostanie. Jak nadgryzione, zepsute jabłko. Z dawnych włosów pozostała może jedna trzecia, możliwe, że mniej.
Zapytacie co się dzieje…. Znowu się zresetował ten cholerny Internet. Niestety żeby go włączyć na nowo muszę zejść do sklepu i odłączyć wtyczkę. O ironio, nie mogę tego zrobić po zamknięciu. Zabijcie mnie.  Dlaczego wiecznie to się dzieje w takich momentach? Idzie się wykończyć. Czy ten los specjalnie chce mnie zostawić samą ze sobą? Bez nikogo obok? Boję się, nie chce myśleć. To mnie doprowadza do paniki. Ratunku, gdzie jesteście?! Wróćcie, proszę… Nie mam już sił… Zostańcie, możecie udawać, bawić się mną, ale nie zostawiajcie. Błagam.

Łza za łzą spływają po policzku w rytm kropli deszczu stukających o szybę. Tak, jeszcze tylko tego brakowało. Moja nadzieja to brak burzy. Dopiero pierwsza w nocy, a ja muszę przeboleć jeszcze pięć ładnych godzin aż będę mogła podłączyć się do sieci. Wiem, brzmię jak uzależniona, jednak to nie ma najmniejszego związku z nałogiem. Hm, może jednak inaczej - ma, ale nie z takim.

To ma kontakt z moim ulubionym nałogiem, Miśkiem, który tylko przeze mnie cierpi. Czasami zastanawiam się czy nie zranić go raz porządnie żeby mógł się otrząsnąć i nigdy więcej nie czuć takiego bólu. Już mam w głowie jego słowa żebym się nie wygłupiała.
Jednakże pomyśl! Przemyślałeś kiedyś wszystkie te sprawy od A do Z? Widzisz te luki? Aż tak w to wierzysz iż damy radę? Nie lepiej by Ci było… inaczej?

Nie jestem zła na Ciebie, a na siebie. Za to, że ciągle Cię zawodzę, nie jestem wtedy kiedy tego potrzebujesz. Co ze mnie za ukochana osoba? To chore. Przemyśl to. Tylko nie cytuj mi tu piosenki Pink "You're fucking perfect to me", gdyż to moja wymówka.

Świat się kręci, czas pędzi, a ja ciągle stoję w miejscu. Nie umiem znaleźć dla siebie kąta w tym cholernym życiu. Gdzie to miejsce dla mnie? Miejsce bezpieczeństwa i dobrych decyzji. Wszystko mnie ominęło, poszło do innych, zostawiając zmorę Płaczu  i Bólu. Uratuje mnie ktoś? Wyłowi z jeziora bagna?

Ostatnie dni wyglądają tak samo z pozoru, w istocie każdy jest inny i … podoba mi się to. Rower, jajecznica, sklep, rybki, psy. Wszystko i nic, czyli moja odwieczna domena. Wracam do mojej osobnej, potajemnej twórczości. Może kiedyś trafi na stronice tego bloga. Czas pokaże.
Dobranoc Myszki.

LX "Rise Against - Hero Of War"

"Głupim nazywa się człowiek, który mając kochającą go osobę, odrzuca ją. Robi to dlatego, bo myśli, że potrzebna jest mu wolność, która z biegiem czasu okaże się jego największym wrogiem."

Nie ma to jak zakochać się w piosence.

Leżę na łóżku przy dźwiękach melodii. Za drzwiami rumor pakowania, wszyscy jadą. Ja zostaje. Tydzień sam na sam ze swoją osobą. Czy jestem w stanie to wytrzymać?

Okaże się czy nie oszaleje. Jednakże... Dzisiaj dostałam przyjaciela. Nazwałam go Siddharth, po Buddzie. To jego prawdziwe imię. Jego celem była nirwana, chcę ją osiągnąć. Mam nadzieję, że ten pluszowy ochroniarz mi pomoże.

Dzisiaj jest wtorek. Przeminął angielski, powrót do domu, a po drodze drogeria. Nieopisana radość na wiadomość o paczce, łzy szczęścia podczas czytania wiadomości aktualnie znajdującej się pod poduszką. Oglądanie Kuroshitsuji, uśmiech mamy, wybieranie imienia dla miśka. Rozmowy. Cały dzień. Był, przeminął. Czas na koniec.

Przyciemnione światła w pokoju, niesamowity chaos każdej rzeczy, która się w nim zajmuje. Wszystko żyje tu własnym życiem.

Lilia. Piękny kwiat, od zawsze kochałam lilie.

Chce ktoś ze mną spać przez następne sześć nocy? Wybaczcie, że was okłamałam - nie jestem tak silna. Boję się duchów przeszłości, nocnych zmor.