XLVIII - Dzień XXVII "Najbardziej przyjazna osoba, jaką poznałam"

"Kiedy byłyśmy małymi dziewczynkami wierzyłyśmy w bajki, fantazjowałyśmy jakie będzie nasze życie-biała suknia, królewicz, który zabierze nas do zamku na szczycie góry. Wieczorem w łóżku zamykałyśmy oczy.. i wierzyłyśmy gorąco, że marzenie się spełni. Ale człowiek dorasta, któregoś dnia otwiera oczy i bajka pryska..Po prostu któregoś dnia odkrywacie, że bajka może być trochę inna niż sobie wymyślicie. Zamek może nie być zamkiem. I nie ważne czy będzie się żyło długo i szczęśliwie ..Ważne, że jest się szczęśliwym teraz."

Znów zaczynam pisać w okolicach pierwszej w nocy. Rozmawiam z Miśkiem na skype już od jakiegoś czasu. Czuję się trochę zła, trochę przygnębiona... bezsilna wobec jego, swoich słabości. W kominku pali się ogień, ciało przesiąknięte jest zimnem, myśli krążą niespokojnie po pomieszczeniach domu. Nic nie zrobione, nic nawet nie zostało dotknięte, jedynie rzucone przez salon i ubrudzone pod dywanem. Tak, odreagowanie złości. Już nawet paznokcie mi nie wystarczają. Wróć.... ja takowych nie posiadam. Kolejny powód do nerwicy. I ja się dziwię, że mnie od wczoraj boli brzuch. Niestety, muszę przymknąć oko na to wszystko, wzmocnić się i być silna nie tylko dla własnego komfortu, ale także innych osób.

Zastanawiasz się czy to wszystko ma sens? Myślisz czy ranisz tym tylko siebie czy innych także, nie umiesz na to odpowiedzieć. On tego po sobie nie da poznać, nawet w największej słabości. Z drugiej strony nie chcesz tego usłyszeć, nie chcesz żeby to się skończyło. Chcesz trwać w tej idealistycznej bajce aż do wygaśnięcia, masz nadzieję na happy end, który nigdy nie nadejdzie. Obudź się, dopuść do siebie rozum i w końcu zobacz, że czas na ruch, niekoniecznie ten, który pragniesz.

Przyjaciel, przyjaźń... Najbardziej przyjazna osoba. Aktualnie mam w głowie dwie osóbki. Są nimi Deseczka i Braciszek.
~Deseczka - nie spotkałam bardziej przyjaznej osoby niż ona. Zawsze znajdzie chwilę dla kogoś, ze wszystkimi się dogada. Jest jak aniołek, który zawsze wesprze w potrzebie. Nie tylko ja ją kocham, jest wiele ludzi, którzy uważają tak samo jak ja.~

~Braciszek. To jest dopiero indywiduum. Od zawsze stał po mojej stronie, umie krytykować jak i chwalić. Nie znalazłam bardziej pozytywnie nastawionej osoby do mnie. Mimo jego specyficzności i tak przyciąga ludzi. Ten typ tak ma.~
Kocham was ;*

Ostatnio moje pisanie jest coraz krótsze, nie wchodzę głębiej w tematy, ale sądzę, że to nie ma sensu. Moja paplanina i ględzenie jest wystarczającym mordorem dla was.
Dzisiejszy dzień był spęczony bardzo kreatywnie. Łóżko, łóżko, łóżko. Dopiero jak rodzice wyruszyli na imprezę to zaczęłam cokolwiek się ruszać. Razem z Zero, Ayu i Kacperkiem graliśmy w chińczyka, potem ruszyliśmy na podbój kalambur... i o dziwo wygrałam. Tak, sama siebie zaskoczyłam z tym. Później rozgrywka z Misiem w domino. Dziękuję Ci za to, że jesteś, że poświęcasz mi czas i masz chęć słuchać mojej  paplaniny. Nie rozumiem dlaczego, ale doceniam, że to robisz. Kocham Cię ;*
Niedziela i od nowa zaczyna się misz masz szkolny. Latanie po szkole z listami, zbieranie pieniędzy, dzielenie biletów... wszystko by środowy dzień tańca się udał. W czwartek mam nadzieję, że wypali spotkanie z dwoma Michałkami. Jak ja ich dawno nie widziałam... Trzeba zacząć żyć i wychodzić, bo w końcu ta tonowa bryła na moich barkach mnie zmiażdży. Grunt to się nie dać, ne?

Plus oczywiście nieskończona ilość nauki, sprawdzianów i kartkówek. Ach, nic innego tylko skoczyć z mostu. Wróć... ja przecież jestem bezproblemową osobą!

Na koniec II rysunek z paczki "od Deski". Arigatou <3

Ciągłe patrzenie w przyszłość,
Nie wykończyło Cię to?
Teraz znów zagłębiasz się w przeszłość...
Dlaczego?
Kochaj, szalej... żyj teraźniejszością.
Nie ględź, że nie umiesz - nie myśl.
Po prostu to zrób.

_______________

Towarzyszące:

skype

kominek

coca cola

XLVII - Dzień XXVI "Osoba, której obiecałam coś na całe życie"

Owego czasu wmawiałam sobie, że nie chce się więcej zakochać. Jednakże w duszy chciałam na nowo przeżyć ten, jakże bolesny sen. Chciałam obdarzyć kogoś głębokim uczuciem.

Najwyższy czas napisać coś nowego. Poprzedni wpis wywołał wiele emocji, więc czas go zasłonić. Jak zwykle zły humor zmusza mnie do wpisu. Oczy pieką od wylanych łez, organizm pragnie wypoczynku, głowa dalej pracuje. Natłok myśli, pytań retorycznych. Całe życie jest przepełnione retoryką. Czy to dobre? Jedynie los to wie.
Fakt, że się już uspokoiłam, lecz dwie godziny temu byłam skłonna skoczyć przez okno. Tak, ja i moje doły, denerwowanie w tym czasie najbliższych mi osób. Jestem idiotką, wiem to. Równocześnie w pozytywnym i negatywnym znaczeniu tego słowa.
Znów wyleguje się na łóżku, znów okolice pierwszej w nocy. Z wielką chęcią bym się wtuliła w kogoś i zasnęła ze spokojem na twarzy. Marzenia ściętej głowy. Przynajmniej muzyka się wyciszyła, może jednak nie ogłuchnę.
W końcu znalazłam parę tapet z aniołami na pulpit, właśnie skończyłam robić pokaz slajdów. Jestem zadowolona z efektu, tak to dziwne.

Nie lubi spódniczek, a czasem w nich chodzi. Lubi gorzką herbatę, a ciągle ją słodzi.Chce mieć długie włosy a ciągle je ścina, nienawidzi przekleństw a często przeklina.

Mówisz głupia, szepcesz do ucha swoje mądrości. Uważasz, że rozum je od razu przyjmie, nie zwracasz uwagę na serce. Nawina, powtarzasz to w kółko, aktualnie zanosisz się śmiechem. Sytuacje bez wyjścia? Nadzieja na coś? Dobre pytanie... na co? Powtarza się ta sama sytuacja, to jak gadanie do ściany. Naprawdę sądzisz, że to ma sens? Nie lepiej odpuścić?Z każdym słowem coraz bliżej, z każdym dniem coraz dalej... Kuriozalna sprzeczność.

Nie przyzwyczajaj się do mnie. Nie zapamiętuj mojej twarzy, nie pamiętaj, ile łyżeczek cukru wsypuję do herbaty, zapominaj, jak się ruszam, jak ubieram, jak pachnę. Nie przywiązuj się do mnie - ja mam w zwyczaju uciekać..

Obietnica. Boli cholernie jej złamanie, albo świadomość, że się nie spełni.
Jedna rzecz najbardziej utkwiła mi w pamięci odnośnie tego tematu. Eklerka, jej obietnice, nasza przyjaźń aż po grób. Dałam jej słowo, że nigdy jej nie zostawię, że zawsze będzie mogła na mnie liczyć, że będę jej przyjacielskim Aniołem Stróżem. Patrząc na to z perspektywy nasze idee były piękne, mogłyśmy osiągnąć wszystko. Gdzie to się podziało? Gdzie te dni, noce, rozmowy? Zniknęło, rozpadło się. Może kiedyś jeszcze się zespoli, powróci. Ciągle żyję tą nadzieją, lecz zdaje sobie sprawę, że naiwna ze mnie dziewczynka.

Gdy z tobą tu rozmawiam…

Chodź tylko rozmawiamy, dla mnie to coś więcej

chociaż cie nie widzę, to myślę wciąż o tobie

dziś kładę na szalę, dzisiaj wszystko poświecę

w ten że właśnie dzień, właśnie teraz powiem

że od pewnego czasu do ciebie czuje coś innego

gdy rozmawiam z tobą, temat nagle sie nie liczy

moglibyśmy nawet nie rozmawiać o niczym

jedyne czego chcę, to szczęścia twojego

zastanawiam się chwilami nad naszymi stosunkami

chodź ukryć to chciałem, dziś nie wytrzymałem

nie mogę już usiedzieć, ja musze to wiedzieć

odpowiedz wiec prostym gestem, kim ja dla ciebie jestem?

dziś w ten dzień wesoły dla wielu par, ja smutny pozostaje

czemuż? nie pytaj, odpowiedz jest zbyt trudna

jestem świadom po prostu ze mój los nieszczęściu oddaje

gdyż droga do ciebie, zbyt kręta, zbyt żmudna

ilekroć przypomnę sobie chociażby tylko samo imię twoje

tyle razy płacze z braku wszelkich możliwości

tyle razy widzę jak słabym jest wobec niemożliwościmimo to na odwagę zebrało się serce mojewiec dziś rzucam ten wiersz przed oblicze twe,chcąc tylko wiedzieć, czy ty też kochasz mnie

Wiersz Yoru, ględy, która chce żebym o nim napisała. Cóż ja mogę naskrobać po dzisiejszej rozmowie. Wielkie nic, po prostu się nie umiemy dogadać. Wybacz, nie zmienisz mnie na siłę, wmawiaj, że jestem idiotką, że mam złe towarzystwo. Nie oddam tego za nic, dzięki temu żyję i czuję się potrzebna.
Jesteś wspaniałym człowiekiem, tylko to pokaż, a nie złość się na cały świat i samego siebie, że żyjesz.

Ostatni tydzień minął jak przedłużenie ferii. Skrócone lekcje, zastępstwa, przepadające zajęcia, lenistwo.
Cieszę się z takiego obrotu sprawy, gdyż nie mam siły nawet myśleć. Poddaje się wszystkiemu z łatwością. W czwartek byliśmy na świętoszku. To było straszne, samo macanie i ujeżdżanie - trauma do końca życia. Co ludzie robią z teatru edukacyjnego...
Mamy sobotę, wieczorem idę do kuzynostwa, będę siedzieć całą noc na skype - o ile będzie z kim. Szczerze wątpię, więc równie dobrze mogę napisać, że pójdę spać;
W niedzielę bal... znaczy pseudobal, ale trzeba się ubrać ładnie.
Masakra, już od jakiegoś czasu czuję się paskudna. Moja skóra jest szorstka, jakby zaraz miała pęknąć, twarz cała przebarwiona i zadrapana, obgryzione paznokcie, tłuste włosy, sadło... cała ja.
Sądzę, że na dzisiejszy dzień wystarczy wam tego ględzenia. Na koniec jeszcze muszę się czymś pochwalić...

Rysunkiem od mojej kochanej kochanki/babci/cioci/przyjaciółki na walentynki <3
Aishiteru ;*


Kolejna łza cieknie po policzku...
Dlaczego to robisz? Dlaczego mnie ranisz?
Cały czas przepraszasz - skończ z tym,
Zacznij działać i wywiązywać się z obietnic.
Słowo kocham zobowiązuje.
Naucz się tego na pamięć,
A potem rób sobie ze mną co chcesz...

~wybacz nie moja wina, że masz branie xD

~~ale ja nie chce brania, ja chce być z Tobą, słyszeć bicie Twego serca, trzymać Cie za rękę

______________________

Towarzyszące:

szukanie tapety z aniołami

myśli

XLVI "Listy miłosne z okazji walentynek."

Tudzież ja z Pralką posiadamy niezgłębione jaskinie pomysłów... postanowiłyśmy napisać listy miłosne dla sympatycznych kolegów od nas ze szkoły. Motto: "Kochajmy klasę III - fizyków do ogolenia".

I Do Naleśnika... czyli naszego molestownika:
Kochany atomie zagubiony w przestrzeni niczym materia międzygwiezdna, którą wciąga czarna dziura, jaką jest moja miłość!
Jesteśmy jak magnes o przeciwnych biegunach, razem możemy rozmagnesować igłę magnetyczną, co spowoduje rozpad szklanej kuli naszego fotonowego świata. A że podczas odjazdu pociągu ze stacji łatwiej jest przesuwać skrzynkę w kierunku przeciwnym do kierunku jazdy pociągu, to PKP rządzi!
Energia naszej miłości jest równa wynikowi reakcji Li + H --> He

W niepojętym tańcu
Zespolone
Rozszalałe
- pędzą
- drgają
- splatają się ze sobą

Choć nic nie rozumieją
Choć są małe i lekkie
I nieokreślone
To swoim tańcem zwariowanym
Tworzą całość - będąc razem.

Twój Foton ;*

II Do dziwnego stworzenia lubiącego taplać się w błocie:
Drogi Pitku!
Schowaj się do słitśno-żółtych barchanowych majciorów, zanim Cię ktoś zobaczy!
Pragnę abyś był tylko moim niedźwiedziem w dużym niebieskim domu!
Zawżdy miłość ma głębie równać może do morskich przestworzy Rowem Mariańskim zwanym (10911m).
Wiem, że Twój pociąg do mężczyzn nie może się równać uczuciu do mego dziewiczego łona, ale chociaż spróbuj! Pokochaj mnie jak Abraham swe łoże!

Pitek - żartobliwie/zdrobniale o penisie.

Kopytko.

III Do Niedźwiedzia, czyli niedomyślnego trunka:
Kuma - rzeka w Rosji, płynie we wschodniej części Przedkaukazia, jej długość wynosi ok. 800km.
Kuma - z japońskiego niedźwiedź.
Kuma - z serbskiego babcia.

Kochany Niedźwiedziu, czarna owco mojego zaginionego stada, które zostało zeżarte przez niewyżytego seksualnie Hanibala - producenta lateksowych prezerwatyw. (A czy wiesz, że w Warszawie otworzono muzeum erotyki?). Pragnę zwiedzić je razem z Tobą mój owocowy Robaczku bez uczuć. Nie duś swej popędliwości daj się jej wydostać na wierzch oraz daj mi wydać na świat pokraczne twory Twoich zielonych, zapleśniałych lędźwiów!

Twoja Wielka Niedźwiedzica z Archipelagu Oriona.

To by było tyle~~
Pozdrawiam was słodkie niewiasty i szanowni kawalerowie!
<3

XLV - Dzień XXV "Osoba, którą znam, i która przechodzi przez ciężki okres w swoim życiu"

"Z czasem, cierpienie łagodnieje. Ale Ja, nie chcę czasu, by je wyleczyć. Nawet jeśli chcemy uciec od bólu i zapomnieć o wszystkim, czekają na nas przeszkody, które nas zwolnią w dążeniu naprzód" 

Już tradycją stanie się pisanie wpisów w łóżku. Jedenasta rano, a ja znów leżę i rozmyślam nad wszystkim. O dziwo nie chcę niczego zmieniać.

Znana mi osoba, która przechodzi ciężki okres w swoim życiu.
Przychodzi mi do głowy Deska. Nie widać oczywiście tego po niej, jak zwykle chowa się pod maską "przecież wszystko jest okej" i obraca wszystko w żart. Jednak... jest jej ciężko, wszystkie rzeczy, które dzieją się koło niej nie wpływają pozytywnie na samopoczucie, ale podziwiam jej siłę, wolę walki. Nie chcesz nikomu zawracać głowy, ale pamiętaj, że czasami jest lżej jak się zrobi coś w dwójkę.
Inna osoba to moja babcia. Mimo choroby, wyroku ciążącego nad jej głową nie traci uśmiechu w obecności innych. Wiadomo, że ma załamania, lecz to nie przeszkadza jej pójść i kupić mi pantofle. Bo przecież jestem biedna i nie mam.
Szukając jakiś problemów to u każdego je znajdę, ale nie chodzi o to. Tyle osób mam na ten moment w główce,  może kogoś pominęłam, może nie. Grunt to pozytywne myślenie!

Mówisz, że nasze rozmowy sprowadzają się tylko do jednego, źle Ci z tym? Oczywiście, że nie. To wręcz zacieśnia więzy między nami. Strasznie to wszystko dziwne, boję się co dalej z tego wyniknie. Przecież nawet jak nic z tego nie uda się wykrzesić to nic nie będzie jak dawniej. Od wczoraj narkotyzuję się piosenką Pink - Fuckin' Perfect.
Oh, pretty pretty please, don't you ever ever feel
Like you're less than fuckin' perfect
Pretty pretty please, if you ever ever feel like you're nothing
You're fuckin' perfect to me!
Tak, nie ma to jak tekst wypala się w głowie i sprowadza złe myśli do głowy. Położyć się na podłodze, wsłuchać w melodię i wdychać te wibracje.


Byliśmy razem u mnie w pokoju, przyjechał na jakiś czas - nie do mnie. Tutaj zaglądnął przez przypadek, a się okazało, że będzie nocował. Pamiętam jaka byłam zaskoczona.
Normalnością u mnie jest wylegiwanie się na łóżku, wtedy też to robiłam. Zbliżył się do mnie, musął moje usta delikatnie, potem coraz mocniej, namiętniej. Nasze ciała splotły się w jedno. Trwało to najwyżej chwilkę, a potem zostawił mnie nienasyconą jego osobą. Zbliżał się wieczór, postanowiłam przejść się na krótki spacer. Wiedziałam, że jest niedaleko, u znajomych. Nogi pokierowały mnie w tamtą stronę, usłyszałam słowa “ta odległość - odpuść sobie”. Słowa, których się obawiałam... Pobiegłam przed siebie, gdy wracałam spotkałam całą ich gromadę "skaczącą po podwórku". Zobaczył mnie, uśmiechnął się, a ja jedynie mogłam zrozumieć zdanie “ładna z ciebie dziewczynka” od któregoś z obecnych tam chłopaków. Zaśmiałam się pod nosem i wróciłam do domu. Moje sprawy, rozmyślania, które jak zwykle coś przerwało. Wrócił, zapomniałam o wszystkim, co miałam do zrobienia.

Następny dzień był nieco inny. Wszyscy udaliśmy się do szkoły mojego kuzynostwa na bankiet. Nie jestem w stanie sobie przypomnieć z jakiej konkretnej okazji to organizowano. Wszyscy obecni, dookoła tylko hałas, zastawione stoły i listonosz z walentynkami. Przerażala mnie reakcja ludzi na karki, szczególnie Jego. Wolałam by otworzył to na osobności, w zaciszu. Powoli wszyscy dobrali się w grupki… tam starsi, tam faceci, tam rozmawiali o jednym, tam o drugim. Przechodziliśmy obok siebie, spojrzenia się spotykały i tyle. W końcu wylądowaliśmy w jednym miejcu - sami. Do tej pory nie wiem jak to się stało. Wygląda na zwykly przypadek.. Znów te gesty, dotyk, ciepło w sercu. Wróciliśmy do domu, ostatnia noc razem. Zasnęliśmy wtuleni w siebie.

Pospolite, lanie wody, kluski z serem... Tak wiem, ale nie moja wina, że mam takie potypane sny. Podobno one wyrażają nasze pragnienia, podświadomość dochodzi do głosu. Oczywiście to nie jest wszystko, o dziwo pamiętam większość wydarzeń z tego snu. Był w końcu bardzo długi jak na mnie. Lecz nie będę spisywała każdego szczegółu. Tu jest jedynie zarys, nakreślenie czegokolwiek, lekko ubarwione. Spisałam to żebym nie zapomniała, a tutaj nic mi nie zginie.
Kolejną głupotę wam wkleję... Sms-y z Pralką. Jest to ukazanie zagrożenia jakie występuje w trakcie czytania Potopu Henryka Sienkiewicza. Hm... jak zobaczycie - lepiej tego nie dotykać.


Nawet mała złota rybka może zmacać wielorybka, nawet mały ninja żółw może zrobić puf puf puf!
Bo winiary pomysł na obiad dnia a nowe skarpety frote misia kubusia mają wzorki. They are in bocian's and kukułka's.
Bob budowniczy ujeżdza kosiarki, bo są ostre i się kręcą i to go kręci. A iza iza ma czad fryza!
A Edzio to pedzio bo się rymuje, a Edek ma fabrykę kredek i rym żeński. Wołodyjowski zali pokochał Anulkę ale mego opowieści jest mowa o Krzusiu a w Potopie ni hu hu...
Co za pedał to napisał. Kolego ego e e e under jai ambrela ela elaa e e e...


Bo Stefa mini golfa królową jest, a Fretka jest piękna niczym Wenus z Milo tylko ma nieurwane ramiona!
A kura robi koko a kogut pije bo nie ma kogucicy, a baba ma go w bucie lub głębiej. A dlaczego wszystkie zwierzęta to agenci albo w sumie na odwrót...
A folia bąbelkowa robi pyk pyk pyk... A czy Ty też nosisz w torebce pervol color magic? Bo wiesz każdy to robi, ale nie każdy się przyznaje.
A czy wiedziałaś, że główna przyczyna zepsucia mózgu pani K. jest to, że jest bajde hende?
Bo jedna półkula rośnie (tak wiem, że to dziwne) i druga też i jej tam się ciasno robi. Aż pewnego pięknego dnia trzaśnie na lekcji i będziemy musieli zdrapywać...
Pastaaaaaaa!!!!!!! <333


Otóż pora na przypływ codziennej weny gdyż wiewióry w gaciach mam a rolady są dwie. Czyż to nie dziwne, że siła grawitacji zrzuciła jabłko na łeb Newtona?
Hun Atylla niech żyje, a pies do gwałtu na PO to Baldwin Rajmond tak zadecydował podręcznik do historii marki pwn.
A piłka Kubusia robi zizzz. A w przyszłym tygodniu otwarcie muzeum erotyki. Wiekowy automat do prezerwatyw. A Małysz może co najwyżej Małyszowi naskoczyć.


Caaaaalgon wena mnie znów nachodzi choć Potopu żem nie tyknęła nawet małym palcem u nogi i nuuuuudze się bo mi się rysować nie chce...
A geografia to pomiot szatana, którego będę się uczyć na informatyce lub religii.
Przypomnij mi zawżdy o liście, którą mam zrobić dla Dorda Lorda Wadera Voldemorta z krainy Latających Gołąbków z rodziny Dziobków zamieszkujących Bagnosztrasse 67 Jajowody 118.


Eh Człowiecze nie idź zawżdy spać gdyż czuję potrzebę wywnętrznienia swojej weny w wieloczęściowych sms-ach.
Czyliż zawżdy nie zaśniesz o gładkościach Miśka rozmyślając, nim przeniesiesz się na łono Abrahama, albo nie! Nie umieraj nim udasz się na białą salę.
Pozdrówże ludzi na skypeie i ostań w pokoju ucząc się geografii i podzielając mą radość niezwykłą ze znalezienia zeszytu mego, który zawżdy leżałgrzecznie na półce choć dałabym słowo, że zaginął w bezczasie razem z umysłem pani K.


Jakie kreatury i geje, że niby o czym ja nie wiem? Znasz frankensztajna? Aaa chyba, że to Naleśnior.
Nie ujrzysz mnie prędko na gg i skypie, a także innych komunikatorach internetowych marki nie Helo Kici, gdyż swą niezwykłą ignoracją, a także niepohamowaną ironią sprowokowłam człowieka, który mnie począł i tego, który mnie urodził na nałożenie sankcji, w wyniku których komputer jest pomiotem szatana i sposobem na zjednanie sobie łask u Belzebuba.
Tak więc podsumowując mogę liczyć jedynie na zwolnienie za dobre sprawowanie.


Haah nie, bo to się źle skończy. Poza tym nie będę ograniczać czasu, który szwagr przeznaczył dla swej sokowirówy co nie oddycha jak ciężarówa.
Calgon zrób mi coś, bo chyba właśnie się upośledzam!
Ty ignorantko od tulenia teletubisiów, teletubisie wcale nie mówią jeszcze pa pa. Kocham dżem i fistaszki.


Żółta Kaczuszka Moooomooooooo tańczy tańczy tańczy razem z doktorem kokosikiem, bo nasz serial lepszy jest i dzień w spa zakłóci agent peee nastolatka agent.


P.I.T = Permanentne implikowanie transsystemowe, czyli B.W.O.C.L. (bóg wie o co lotto).

Fineasz i Ferb bardzo działa na jej psychikę. W sumie jak się z Miśkiem zgadają to nie idzie z nimi wytrzymać. Co za ludzie... Najlepsze jest to, że i tak ich kocham. Tak, nawet za to jak Pralka chodzi za mną codziennie i wrzeszczy "zadzwońmy do niego! Zaśpiewa mi Żółtą Kaczuszkę MOMO!".
Wyobraźcie sobie, że ja jeszcze żyje i to wytrzymuję.

Za półtorej godziny jadę do Pralki, poznam sławną Julcię (jej siostrę). Szczerze to nie chce mi się. Mam jakieś dni, że z łóżka bym nie wychodziła, czas dla mnie samej. Dawno tego nie robiłam, dawno nie byłam sama ze sobą. Ostatnio ciągle coś dookoła się dzieje. Ileż można wytrzymać?! Nawet na skype nie mam ochoty rozmawiać, a to jest oznaką choroby z mojej strony. Zdałam sobie sprawę, że zaniedbuje wiele osób, mam nadzieje, że mi wybaczą, bo nie wyrabiam na rozmowy z każdym z nich. Wiedzcie, że jesteście wspaniali, postaram się wam to wynagrodzić jakoś.

Wczoraj od Taku dostałam walentynkę. Kocham ludzi za takie bezinteresowne gesty... Arigatou <3

Jako iż robię notkę ze wszystkimi cudami, które mam od ludzi dodam jeszcze jeden rysunek. Od Yoru. Co prawda ugnębiłam i wymusiłam to na nim, lecz opłacało się. Arigatou ;*

Patrząc tak teraz to więcej jest wklejanych rzeczy w tym wpisie niż moich przemyśleń i uczuć.
Wybaczcie, ale ostatnio nawet mi się myśleć nie chcę. Jak tylko popatrzę na kalendarz to mi się płakać chce nad ilością rzeczy do zrobienia. Hah... ale co tam, znów się śmieje, a misiek gdzieś pod kołderką się zakopał i mi ciepło w brzuch. Miałam iść oglądnąć Naruciaka, a tu się mi zebrało na pisanie głupot do was. Pora powoli kończyć, osoba, która wytrwa do tego momentu naprawdę musi mieć cierpliwość do mnie. Współczuje przeczytania całości. Już z tej perspektywy widzę, że wszystko dzisiaj wyszło inaczej niż normalnie. Nawet moje serce bije w specyficznym rytmie. Ręce mi już zdrętwiały z zimna. Czemu ja zawsze muszę mieć lodowate palce? Nawet dotknąć sama siebie nie mogę. Pf. Kocham was <3

Obejmij, przytul, pokaż, że Ci zależy.
Szepnij słówko, daj znak, zobacz co się dzieje.
Tu, tam, przedtem, potem... Dookoła Ciebie.
Dostrzeż to otaczające Cię piękno,
Daj się ponieść chwili, odsuń racjonalność...
Na ten moment, na ten gest.

_______________________

Towarzyszące:

Pink

szum wiatru

sb ssijpudena

XLIV - Dzień XXIV "Osoba, która ofiarowała mi moje ulubione wspomnienie"

'Mam niesforne włosy, które czasem wyglądają jakby ktoś je specjalnie rozczochrał, wiem, że moje oczy nie są tak piękne jak dwa jeziorka w których odbija się księżyc. Zdaje sobie sprawę, że moje usta nie są tak pełne i czerwone jak usta dziewczyny z okładki playboya. Moja figura także nie jest ponętna i kusząca, a ja nie jestem urocza i zabawna. Gdy się uśmiecham w moich policzkach nie tworzą się urocze dołeczki, a gdy się smucę nie wyglądam niewinnie. Nie jestem tak słodka, że chciałoby się mnie schrupać, ani tak piękna, że nie jeden chciałby oprawić mnie w ramkę, ale czy to są powody żeby mnie nie kochać? '

W końcu kolejna notka. Po dwóch cytowanych rozmowach i jednemu desperackiemu, naciągniętemu wpisowy pora na coś innego.
Zakochałam się w cytacie, jest tak jakby wyciągnięty prosto z mojej duszy. No bo w końcu przecież nie wszyscy są piękni, kuszący i błyskotliwi. Nie lubię tych piekielnych stereotypów, za którymi idzie człowiek. Nie śmiem się wypierać, że sama tego nie robię, jednak staram się unikać owych sytuacji.
Dzwonek sms-a wytrącił mnie z równowagi na temat powyższych słów. Eh, nie mam zamiaru wstawać i tak to pewnie nędzna reklama ery. Wnerwiające sieci, czasami chciałabym olać wszystkie komórki świata i mieć świety spokój. Nie do namierzenia. Pięknie to brzmi.
Przemeblowałam pokój! Tak dzisiaj się za to wzięłam. Po pięknym śnie z Darasiową stwierdziłam, że jednak muszę ruszyć dupę. Od jakiegoś czasu miałam na to ochotę, w końcu się udało. Wszyscy są zachwyceni, ale się zrobiło lepiej. Większa przestrzeń, wszystko wyukładane. Aż dziwnie...

Parę słów, jeden akapit, tysiac kwestii poruszonych. Tak, tylko ja tak potrafię, moja chaotyczność kiedyś zapędzi mnie do grobu.

Czas zacząć dwudziestą czwartą część podjętego przedsięwziecia. Coś ten temat wspomnień krąży ostatnio koło mnie. Jak nie facebook to ludzie, a teraz patrzę i taki temat notki. Wspomnienia to jedna z najpiękniejszych rzeczy ludzkiego umysłu. Zostają z nami na zawsze, szkoda jednak, że te złe również.
Moje ulubione... Od razu mówię, że nie umiem wybrać jednego. Po prostu tego za dużo. Kocham swoje życie, kocham momenty i wspomnienia, które z dnia na dzień stają się coraz cenniejsze.

• nowe, świeże. Braciszek, ja, wisłoka, woda. Nasza kąpiel, czułam się jak dziecko, nowonarodzona, wolna. Uwielbiam spędzać z Tobą czas, wiem, że wtedy jestem sobą.
• magnificon. Tak, pierwszy konwent muszę tutaj dać. Przez kogo on się stał niezapomniany... Misa, czesanie jej włosów i pilnowanie. Napisałabym kartki z "free hugs" ale jednak to nie osoba.
• szósty grudnia, dziewczynki kochane, które dały mi w prezencie cudnowne piłeczki. Tak mam manie na odbijające się piłeczki.
• Native Speakerzy śpiewający "Happy Birthday" na obozie oraz ich wspaniała, ręcznie robiona kartka.
• Rozmowa z Byłą Kochanką przez telefon i jej słowa, że mnie kocha...
• potańcówka na łodzi na obozie tanecznym, jak moja współlokatorka chciała poderwać marynarzyka!
• Babcia, która wycinała ze mną cuda z papieru czy szyła ciuszki na lalki.
• Rozmowa na fb z Miśkiem. Ta, od której się wszystko zaczęło.
• Polcia, nasz udawany konfesjonał, a potem zabawy w rodzinę. Już wtedy byłyśmy zboczone O.O I oczywiście skakanie po studzienkach.
• Kąpiel z Aliną w wakacje. Cała łazienka w pianie.
• Farbowanie włosów z Czarownicą.

Nie ma wspomnienia, do którego cały czas wracam. Zależnie od sytuacji myślę o czymś innym, zresztą cały czas pojawia się coś nowego. Obecny stan mojego życia to same godne zapamiętania chwile. Są złe, są dobre... i tak je kocham.

Co się u mnie dzieje. Wiatr za oknem piekielnie wieje, znów będę się bała zasnąć. Chciałabym mieć przy sobie kogoś do tulania. Potop leży obok, z kamieniem na sercu nie mogę się za niego zabrać. Tak, to jest upośledzenie w mojej osobie. Mam dość. Wykańczam się psychicznie, za dużo nauki, za dużo obowiązków. Chciałabym tak raz usiąść, bez zbędnych myśli i żyć. Mam nerwicę, wiem to, lecz szykuje się kolejny tydzień pełen sprawdzianów, kartkówek, zaliczeń. Zresygnowałam z dodatkowego francuskiego, nie wyrabiałam z nauką. Czy żałuję? Może trochę, ale mam więcej czasu dla siebie i innych.

Zamyka oczy, wyobraża sobie to, co się szykuje. Tak, jest naiwna, ale lubi to w sobie, prowadzi ją to do osoby, która być może w końcu zaakceptuje ją w całości. Słyszy codziennie wiele na jego temat, stara się to ignorować i wierzyć, że nie jest którąś z kolei zabawką. Czas pokaże. Kładzie się na łóżku, jutro ma zamiar spać do oporu, najlepiej do czternastej. Nie ma zamiaru widzieć się z ojcem. Brzuch domaga się jedzenia, lecz rozum mówi, że jest za późno, Z nadzieją i miłością w sercu gasi światło, daje odpocząć zmęczonym oczom.

Szum wiatru kłuje w uszy,
Kocyk ogrzewa zziębione ciało,
Piosenka napełnia serce odwagą,
Dusza udała się na wędrówkę.
Ciemność otula jako balsam,
Komputer buczy przypominając odkurzacz,
Do głowy wpadają wspomnienia,
A ta usypia w natchnieniu.

___________________

Towarzyszące:

audycja Zero

sb

rozmowa z Braciszkiem