IV "Zapach wanilii"

Bon Jovi – Story of my life ~klik

mru~~
Znowu notka, nie wiem co mnie tak ostatnio wzięło. Chyba przez to, że przez całe wakacje słowa nie napisałam. Jeszcze mam nowego kompa i wszystkie moje pliki, szkice i wiersze szla trafił. Tak to dobija człowieka.
Wczoraj znów na angielskim byłam. Przedostatni. Buuu.... i co mi teraz będzie poprawiało humor? Jakiś koszmar normalnie to jest.
Jeszcze wczoraj po 22 myślałam, że zamorduje dziadka. Wychodząc ze sklepu wyłączył wszystkie wtyczki, a powszechnie wiadomo, że jedną się zostawia włączoną. Ona jest od mojego boskiego internetu. I tak oto zostałam pozbawiona łączności ze światem na całą noc. Od razu widać, że wujek pojechał na wakacje. Jednej osoby nie ma i już się wszystko wali.
W sumie to mi nawet ta sytuacja jest na rękę. Nie muszę słuchać rozmowy dwóch osób, których słowa, może nie psują humoru, ale jadnak nie mam ochoty słyszeć relacji „jak było”, „trzeba to powtórzyć”, etc. Wiem, że to egoistyczne z mojej strony, ale jak mam wene do pisania to jestem... ciężka w kontaktach międzyludzkich. Zazwyczaj wtedy pałeczka pada na jakąś osobę i z nią mogę pisać 27 godzin na dobę xD Biedak.

Ciekawa jest jedna rzecz. Jakby się tak porządnie przyglądnąć ludzkiej egzystencji to można powiedzieć, że historia się powtarza. Jednak nigdy nic nie powraca do pierwotnego stanu rzeczy. Słowa „jak dawnej” kompletnie nie mają sensu, gdyż wszystko będzie nowe.
Oglądałam dzisiaj Sense and Sensibility. Cudny film, romans. Polecam każdego, gdyż jest wyśmienita obsada aktorska (Huh Grant, kochany Snape z Harrego Pottrera, czy wielbiony przez społeczeństwo Dr. House). Końcówka szczęśliwa, jak to bywa w takich filmach~~

Leżę sobie na łóżku wsłuchana w odprężające takty muzyki. Wdycham waniliowy zapach kadzidełek, który drażni me nozdrza i skarży się, że dawno ich nie używałam. Zapalona w rogu lampka tworzy niepowtarzalny klimat, a książki i obrazy uzupełniają się nawzajem. Na ten moment nie potrzeba nic więcej. Spokój wewnętrzny uaktywnia się, wzrok napaja się niezwykłością pospolitego wnętrza. Zniknęłam. Te sekundy, minuty, godziny zostaną wyjęte z mojego życiorysu. Czas dla mnie, mój czas. Oh, that’s beautyful. Mam ochotę po prostu wziąć aparat i uwiecznić to wszystko. Niestety nie jestem fotografem, a zdjęcie choć przepiękne nie uchwyci tego, co ja czuję względem całej teraźniejszej sytuacji.

Powieki się zamykają, uszy otwierają.
Sen nie nadejdzie, muzyka owszem.
Zabierze mnie tam, do mojej krainy
utkanej ze snów i marzeń.

Będę stąpała boso po soczyście zielonej trawie.
Zakocham się w Nim - raz i na zawsze.
Uśmiech jak promyk słońca nie opuści mnie na krok.
Nocny firmament magią oczaruje mnie – tylko mnie.

Cukierkowa chatka powstanie dla nas.
Zbiorą się tam wszystkie pragnienia i marzenia.
Cokolwiek narysujemy, cokolwiek wyśpiewamy.
Staną się prawdziwe, jak Ty i Ja.

Niestety to tylko sen. Beznadziejna nadzieja.
To się nie stanie, egzystencja nie rozpieszcza.
Czas powrócić do bolesnej teraźniejszości.
Ubrać maske na twarz i wyjść do świata kłamców.

Znów mam lodowate stopy. Sięgnąć po skarpety strasznie trudno. O okrutny leniu! Ale za to jaki słodki. Aż mi się przypomniała dzisiejsza czekolada *-*
Ja to naprawdę mam smaki jak kobieta w ciąży. Od dwóch dni zamiast obiadu jem pomidory z sosami czy jogurtami.
Swego czasu miałam pomysł na świetne opowiadanie, szkoda że już zapomniałam co to było. Mój poprzedni początek zniknął razem z poprzednim laptopem (bo się but zepsuł >.< wadliwy model hp). Muszę jednak przyznać, że akurat to było dobre. Jak zawsze jestem krytyczna w stosunku do swoich wypocin to akurat to było bardzo dobre. Jak na mnie oczywiście.
Z jednej stony chcę by ktoś mnie przytulił, zakmnął w ramonach i powiedział, że dam radę.
Z drugiej strony nie chcę tego. Zero uzależnień, tylko niezależność.
Chore to.

Moje oczy błagają o odpoczynek. Zaraz potraktuje je kroplami, ale to i tak nie powstrzyma ich na długo. Czasami boję się, że po prostu oślepnę, a męcze ten zmysł niemiłosiernie.
Koniec z pełnią. Przynajmnej przestanę się budzić po nocach – em, chyba x.x

Misiek się na mnie dziwnie patrzy o.O
Tymi swoimi słodkimi oczkami chce zwrócić moją uwagę bym zamknęła go w ramionach i znów udała się do krainy snów. Ojć, jeszcze mam na to czas~~

Yuuf robi drzewo gejologiczne o.O aż się go boje.
Ona to jak cokolwiek wymyśli to lepiej żeby nie mówiła na głos.
W sumie i tak ostatnio jest dziwnie, może to pomoże się pozbyć tej bariery. Szczerze wątpię.
Nie rozumiem jak faceksiążkowych testach zawsze mi wychodzi, że jestem optymistką. Wróć – niepoprawną optymistką.
Wieczorem na ognisko do Kamila. Mam nadzieje, że dam radę pójść. Jeszcze muszę mu wymyślić coś fajnego i kreatywnego~
Zimno jest x.x
Czy ja muszę gdziekolwiek wychodzić? T^T Znowu mam shizy temperaturowe i smakowe.
Tyle czasu po wypaleniu się kadzidełek a ja dalej czuje słodką woń. Mru <3

Michał mnie drażni. Zaczyna coś gadać, a potem się wycofuje. I hate this. I’ll kill him someday.
Wyszło mi dłużej niż przypuszczałam. Ciekawe komu się będzie chciało to wszystko czytać. Chociaż chodzą takie boskości na tym świecie, że to robią.

Jestem jakaś wkurzona, bez wyraźnego powodu. Co za ironia~~
Muszę wyjść na powietrze, powdychać paprotki, posłuchać muzyki. Wyciszyć i ogarnąć.

Dzisiejsze buziaczki dla~~
Michaela – za ten śmiech przez bite dwie godziny zajęć. Uwielbiam Cię <3
Pila – nie mam więcej słów aby określić jak wartościowy jesteś.
Ninuś – za to, że napisałaś. Zapomniałam jaką kochaną osóbką jesteś ;*
Yuuf – moja kochanka w końcu xD