V "Decyzje..."

X Japan - Without You ~klik~

Ta piosenka zawsze była dla mnie ukojeniem. Pozwala mi się uporać z największymi problemami, rozjaśnia umysł. Jest piękna, spokojna i można z niej wyczytać wszystko.

Skończył się już ten weekend. Ostatni weekend tych wakacji. Straszne jak to wszystko szybko minęło. Nawet nie zauważyłam upływającego czasu.

Sobota była dniem magicznym. W życiu nie myślałam, że tak będzie. Koncert, zabawa, fajerwerki, śmiech w drodze powrotnej, śpiewy. Kocham to. I kocham wszystkich zjebów, którzy wtedy przy mnie byli. Dziękuję ;3
Gorzej podczas powrotu. Rozmowa z mamą. Uświadomiła mi, że czas zrobić krok, że nie zachowuje się fair i powinnam coś zaradzić.
Jeszcze potem przedziurawiła się miednica od oleju.

Niedziela zaczęła się nerwami i sprzeczkami. Jak najszybciej ulotniłam się z domu. Cały dzień z Kamisiem (nowe imię Kamilka <3). Wysłałam Michała do domu, powiedziałam mu parę bolesnych słów. Do tej pory nie wiem czy zrobiłam dobrze. Trudne to jest dla mnie. Jednak w głębi duszy czuję, że postąpiłam właściwie, że tak będzie lepiej. Bałam się tej decyzji. Nie rozkleiłam się tylko dzięki Kamisiowi. Dziękuję Ci ;* Nie umiem sobie teraz wyobrazić, że od piątku już Cię tu nie będzie. Nie sądziłam, że aż tak jestem do Ciebie przywiązana. Na szczęście mam jeszcze Werę. Może wszystko jednak się jakoś ułoży, mam szczerą nadzieję. Kij z tym, że przepełniona jest ciągłym strachem. Kiedyś się go wyzbędę. Muszę. Jutro znów angielski. Ostatni. Ani nie zrobiłam na niego czytanki ani nie oglądnęłam filmu. Zapuściłam się. Masakra. Jutro z samego rana muszę jechać do miasta. Znalazłam boską spódnicę na rozpoczęcie roku - tak, dalej nie mam w czym iść. Czuję się pusta, zatapiam swe łzy w muzyce. Ktokolwiek powiedział, że ona jest wszystkim ma racje.

Znów siedzę sama w pokoju, sama ze swoimi myślami.
Straciłam wszystkie siły, zgubiłam się na własnej drodze.
Weszłam w gęsty las, potrzebuje światła żeby się wydostać.
Rozsądek krzyczy ratunku, serce chce tu zostać.
Nie wychodzić w gąszcz życia.
Uciec i umrzeć we własnym zakątku.





Nie mam siły pisać, w sumie sama nie wiem co.
Trudno.
Na tym chyba skończę.
Podziękuję jedynie Kamilowi, Werze i Michałowi.
<33

sayo~~