Piosenka do przesłuchania: Bon Jovi - Lost Highway
klik
Tak to już ze mną jest.
Albo nie piszę miesiącami, albo co drugi dzień.
Super.
Ostatnio mam jakąś ochotę by słowa przejęły nade mną kontrolę. To jest nieprawdopodobne uczucie.
Zapowiada się kolejna nieprzespana noc. Trzecia z kolei. Nie wiem czy się złościć czy dziękować.
Czas pełni, światło księżyca i bezchmurne niebo - cud. Kocham ten nastrój.
Dzisiaj doświadczyłam cudownego dnia. Oczywiście nie zabrakło w nim zajęć z angielskiego, ten język mnie oczyszcza. Czuję się lżejsza i pełna motywacji do podejmowania nowych wyzwań.
Później spotkałam się z Kamilkiem. Kocham czas spędzony z nim. Każdy śmiech, każde słowo, każdy gest. Nie dociera do mnie wiadomość, iż za niedługo znów znikniesz~~
Końcówka dnia należała do Cioci i Mateusza. Kolejne wspaniałe minuty w towarzystwie wspaniałych ludzi.
Jutro znów zajęcia, a wieczorem do sąsiadki na 50-te urodziny. Może być fajnie o.O
Nee... nie uwolnię się od Szczepana T^T *chowa się do szafy*
Tak w ogóle czwartego września jadę na Słowację >.< Ciocia mnie zapisała bez najmniejszego pytania czy w ogóle chce. Ne.... spytała się czy Kuba ma jechać. Okazało się, iż też został zmuszony. Em... śmieszne są te sytuacje jak próbują nas zeswatać. Czasami wygląda to żałośnie, ale ubaw jest xD
Jestem... szczęśliwa? Wiem, że wynajduję sobie coraz to nowsze powody do dołowania czy zawracania głowy, ale taka już jestem. Zdaję sobie sprawę, że wszystko będzie dobrze. Muszę tylko doskonalić siebie. Ci ludzie, którym zależy zostaną - reszta wyruszy w dalszą drogę. Tak, wiem to.
Bon Jovi jednak ma coś w sobie. Jego utwory działają kojąco, dają nadzieje i siłę na nowy dzień.
Pięknie~~
Znów się zakochałam w muzyce. Już nawet nie liczę który to raz xD
Michał mi właśnie napisał w smsie, że chciałby wiedzieć jak będzie wyglądała przyszłość.
W życiu go nie poprę, oczywiście jestem ciekawa. Nawet się boję, jednak pragnę żyć chwilą. Nic nie wróci, nic nie będzie takie samo.
Jak ja to lubię powtarzać - moja historia to poprzednia godzina, a przyszłość to następne pięć minut.
Powoli przymierzam się ku skoku na łóżko. Perspektywa przytulnej pościeli, kochanych misiów i ulubionej muzyki kusi. Zaprasza z otwartymi ramionami.
Szkoda, że ten sen nieprędko nadejdzie. Znów będę miała wrażenie obecności kogoś w pokoju.
Wiem, jestem dziwna. Mam po prostu wybujałą wyobraźnię, którą trudno poskromić. Zresztą wcale tego nie chcę.
Buziaki~~:
Dla Wery za obecność ;*
Dla Kamilka za to, co napisane jest powyżej <3
Dla Pila, mego psychologa. Mało kogo słucham tak jak Ciebie. No nikogo. <3
Dla Michała za słowa, swoją osobę <3
Dla Matiego za lekcje o muzyce i wsparcie <3
i innych...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz