XXXIII - Dzień XV "Osoba, za którą tęsknię najbardziej."

Tym razem, naprawdę się uda.Tym razem, On Cię kocha. Tym razem, nie będzie tego cierpienia, które było dawniej. Tym razem, powinnaś ustąpić, swojej miłości...

Dwie notki pod rząd. Cóż, tak czasami wychodzi. Ta będzie nieco inna, zadedykowana moim Aniołkom. Dawno już powinnam coś takiego napisać, niestety, dopiero teraz o tym pomyślałam. Mniejsza o to. Zaczynamy.

1. Deska. Aniołek numer jeden. Każde słowo, znak wyprowadza uśmiech na mojej twarzy. Kocham Cię, wiesz? Mogą mi mówić, że przesadzam, ale taka jest prawda. Chciałabym Cię mieć bliżej, popędzić z każdym żalem, błahostką, widzieć Twoją uśmiechniętą mordkę. Powtarzam Ci ciągle, że nie doceniasz swej wartości, a przecież świat by się nie wypłacił za Ciebie. Te odpały, ten głos, te problemy, te uczucia. Wszystko inne, a jednak takie samo. Jeśli już mówić mam szczerze to nigdy nie pomyślałam, że tak się zbliżymy. Proszę tu bez skojarzeń. Tak, to moja kochanka <3
   JESTEM Z CIEBIE DUMNA BO ZJADŁAŚ TE 30 PIEROGÓW!
   Arigatou za wytrzymywanie ze mną.
2. Braciszek. Aniołek numer dwa. Wyczuwamy siebie nawzajem. Jesteśmy tak jakby połączeni, dziwne. Przecież kłamać nie będę, kocham Cię z całego serca. Słuchasz mojego ględzenia, uderzysz w głowę jak trzeba. Masz cierpliwość do moich koralików, do mnie, naszego życia i problemów. Odpały z Tobą to czysta przyjemność, bieganie po mieście tylko po to żeby dotknąć nosa nie równa się z niczym innym. Brakuje mi Ciebie, ale taka kolej rzeczy, że jak się spotykamy to doceniamy to na maksa. Patrzę teraz na kartkę urodzinową od Ciebie, zawarta jest tam cała magia. Wszystko, co potrzebne do funkcjonowania.
3. Stanek. Aniołek numer trzy. Cokolwiek zrobię jestem boska? Tak, to tylko i wyłącznie Twoje rozumowanie. Myślimy tak samo, głupawki mamy te same. Czasami własnego umysłu zrozumieć nie umiemy, a siebie nawzajem tak. Choroba. Dopiero teraz zauważam jacy jesteśmy pojebani. Wybacz za słownictwo, ale nie umiem tego określić inaczej. Taki Miś z Ciebie. Cokolwiek bym nie zrobiła i tak napiszesz, że nic się nie stało. Podziwiam Cię za to. Wiesz, czasami możesz mi krzyknąć w twarz, że Cię to rani. Wybacz, nie odczytam Cię aż tak dobrze. Nie... ja wiem, kiedy robię źle, ale tego nie chcę zauważać. Przepraszam Cię ;*
4. Pil. Aniołek numer cztery. Pewnie jesteś zaskoczony obecnością na tej liście. Jesteś sobie jaki jesteś, ale mi pomagasz. We wszystkim. Zawszę mogę się do Ciebie zwrócić i nigdy nie odmówisz pomocy, wręcz przeciwnie - przeanalizujesz problem jakby to był Twój własny. Jesteś dla mnie jak spadająca gwiazdka z nieba. Wiem, że nie lubisz jak Cię chwalę czy choćby odrobinę komplementów posypię, więc na tym skończę. Dziękuję, że jesteś.

To jest jedna grupa aniołków. Ta główna. Jak sądzę mogłabym wpisać tu jeszcze paru osobników, ale wolę się powstrzymać. Następnie zwrócę się do Duszyczek nowych. Już je kocham mimo tak krótkiego czasu.

1. Pralka. Duszyczka numer jeden. Zwariowana, tulaśna, malująca mi ręce. Kocham Cię. Wiesz to, prawda? W sumie codziennie Ci to powtarzam. To się dopiero rodzi, a już jest silne. Nie chcę tego popsuć. Nasza głupota nie zna granic, grasz w moje gierki jakby były Twoje i vice versa. Umiesz mi dać w główkę i za to Cię podziwiam. Moja para półmetkowa ;*
2. Smerfetka. Duszyczka numer dwa. W sumie powinnaś być przy jedynce. Mam przed oczami Twój uśmiech. Kocham go. Jesteś jak ocean spokojny na tej wyspie pokemonów. Nie dość, że moja imienniczka to podobna dusza. Nie mam pojęcia co mogę jeszcze dopisać. Jesteś wspaniała <3
3. Kotek. Duszyczka numer trzy. Rozmawiam z Tobą zaledwie parę dni, a już uśmiecham się na widok pierwszej wiadomości napisanej od Ciebie. Starasz się mnie zrozumieć, dowiedzieć, poznać, nie oceniasz od początku. Wiesz jaka to jest rzadkość w tym społeczeństwie? Nie mogę Ci się nadziwić. Dopiero Cię zaczynam rozgryzać, a wiem, że mogę Ci ufać. Czy to nie dziwne? Zawsze sobie wmawiałam, że mam dar do poznawania się na ludziach jak tato. Dalej robię przy tym błędy, ale zaczynam dostrzegać i czuć pewne zależności. Arigatou ;*

Miałam jeszcze napisać o Zjawach, które przeminęły, lecz to wam niepotrzebne. To by było tylko moje ględzenie. Zamiast tego dostaniecie odpowiedź na kolejny temat. Mam nadzieje, że choć trochę przybliżyłam wam moje najważniejsze osoby. Oczywiście nie wliczałam w to rodziny czy koleżanek. To są ludzie z wiecznie otwartymi dłońmi. Wiele osób zasługuje na wymienienie, ale to by były kolejne podgrupy. Nikt się z nimi nie równa. Pewnie większość z nich uzna, że przesadziłam, powiem tak. Nie widzicie siebie moimi oczami. Ani innych. Jesteście warci każdą sekundę.

Tęsknota. Ciężkie słowo. Tęsknić można nawet za osobą siedzącą za ścianą, ale to nie jest prawdziwe znaczenie tego słowa.
Tęsknota, kogo chcę mieć przy sobie.
Na pewno muszę tu wymienić Braciszka, denerwuje mnie ta odległość, gdyż nie mogę spokojnie pójść z nim na kawę. Tak, to mój główny powód. Oczywiście żartuję, ale chciałabym mieć go bliżej. Chociaż wtedy nasze stosunki pewnie nie byłyby tak namiętne.
Z kolei tęsknię za Deską z tych samych powodów. Nie umiem tego wytłumaczyć, tak jest.
Tęsknię za osobami, które się oddaliły. Za dwoma Zjawami, które nadal kocham i wiem, że szybko nie przestanę.
Dalej to tęsknię już nie za osobami, ale za uczuciem, rzeczą, potrzebą, namiętnością. Za tym, za czym każdy człowiek tęskni. W końcu jestem jednym stworzeniem w całej siatce ludzkości. Tylko podgatunek mam debilowaty.


Na teraz koniec. Kocham was ;*
Jestem wdzięczna Losowi. Wierzę w was. Każdego z osobna.


Bo gdy zamykam oczy widzę przyjaciela.
Gdy lecę w przepaść - złapie mnie.
Gdy frunę - on ze mną.
Gdy płaczę - pociesza.
Gdy się śmieje - wspólna głupawka.
Gdy pisze - czeka cierpliwie.

_________________

Towarzyszące:

One ok rock - wherever you are

łóżko