~klik~
Dawno nie pisałam, wiem.
Znowu mam manię na Without You - X Japan.
Mam dość dzisiejszego dnia. Chce mi się płakać, jestem zła na siebie, że prowadzę ten blog tak chaotycznie.
To nie jest to, co było poprzednio. Brak tu duszy, istoty i iskry poruszającej uczucia, która gra w naszych sercach jeszcze chwilę po zakończeniu czytania.
Nawet mi się już zbytnio pisać nie chcę, a jednak to robię. Potrzebuję tego, dostaję siły dzięki temu.
To moja nadzieja, moja wiara, moja moc.
Ludzie dookoła pytają się mnie jak się czuję. Kiedyś błagałam w myślach żeby mi ktoś to pytanie zadał, teraz mam je na co dzień. Wy nawet nie macie pojęcia ile to dla mnie znaczy.
Odpowiedź na nie jest trudna.
Czuję się źle, a dobrze. Jestem szczęśliwa, ale chce mi się płakać. Uśmiecham się, a rozpacz rozdziera me gardło. Gubię się w samej sobie. Dopadła mnie Zmora. I właśnie wykłóca się z Dobrym Duchem.
Kiedyś myślałam, w ogóle to dalej się łudzę, że tym duszkiem na moim ramieniu jest Rafał. Chore, nie?
Wiem, wiem... ale kto tu mówił, że ja jestem normalna.
Znów siedzę w kącie pokoju jedynie przy lampce, łóżko znów woła do krainy utkanej z moich marzeń. Plecy błagają o odpoczynek. Bolą ostatnio niemiłosiernie, sama nie mam pojęcia od czego.
W ogóle co ja ostatnio mam w tej głowie?
Wyjazd Kamila, wyjazd Kamila... chce mi się ryczeć, nie dociera to do mnie, a ryczę. Jakiś żart sobie świat ze mnie stroi.
Trzeba się wziąć za siebie, zacząć się uczyć. Mój brak wiedzy mnie przeraża. Dosłownie. Czuję się głupia x.x
Dobra, przyznaję się bez bicia, że blondynką jestem. W dodatku ślepą ; <
Straciłam wenę do pisania.
Dlaczego zawsze się tak dzieje w połowie notki?
Poniedziałek... historia - teścik na wejście. Byłam kompletnie nieprzygotowana. Nic, a nic w głowie.
Dwie godziny w-f, na którym nauczycielka dość mocno zadziałała mi na puder. Francuski, którego się obawiałam był chyba najlepszą lekcją (tak, dla Ciebie się uczę - i dla siebie też). Dwie matmy... kocham tego nauczyciela, szkoda, że uczy nas tylko przez 2 mies >.>
Na koniec puenta frazeologiczna j.polskiego.
Wtorek... większość mówi najcięższy dzień tygodnia. Podnosząc moją torbę szkolną popieram ten wywód w 100%.
Jeszcze babka sobie umyślała test z geografii. Ratunku T^T
Po szkole pewnie gdzieś z kimś pójdę, ale to się okaże jutro, bo ja dzisiaj już kompletnie nie myślę.
Jak ja to mówiłam? A tak... po 21 mnie nie ma, wyłączam myślenie. Do jutra ;*
Eh, trzeba dać radę.
Muszę, dla wszystkich.
Jeśli ja się poddam to zawiodę nie tylko siebie, ale innych, a to boli w cholerę.
I znów leci Bon Jovi. Ja nie wiem, co jest takiego magicznego w jego muzyce, że od razu się człowiek lepiej czuje.
Dzisiaj w ogóle wynalazłam nową boską piosenkę, link do niej jest na samym początku wpisu.
Już kocham do niej tańczyć.
Ględzę, wiem.
Idę spać ;**
Kocham Was <33
I Kamila, i Werę, i Michała, i Pila, i Kaliego ;*
Mrau Koty ;3
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz