XXVIII - Dzień X "Ktoś, z kim nie rozmawiam tak często, jakbym tego chciała"

"Przystojny facet to mokry facet"

Host Club tom 1

"Marzenia senne na jawie - to nadzieja"

wróżba z ciastka

Musiałam tutaj wpisać ten pierwszy cytat. Zakochałam się w nim. Zawiera samą prawdę i przy okazji rozśmiesza.

No i kończy się nam wtorek. Znów siedzę przy biurku obolała, byłam u ortodonty i mam czerwone gumki pod świąteczny nastrój. Jeszcze trzy dni i konwent. Mam lekkie ciarki, gdyż zaraz po przyjeździe mam ogromny młyn w szkole. Sprawdzian z historii, chemii, dialog na francuski... powieście mnie.

Wróć, ja przecież nie mam zamiaru się poddawać. Jak to dzisiaj ładnie komuś powiedziałam "zaczynam kochać to pierdolone życie."

Największym zaskoczeniem jest to, że nawet z Przeciwieństwem umiem normalnie dyskutować, wręcz go polubiłam. Śmieszne, wiem, bo tak chciałam się go pozbyć. Los jest nieprzewidywalny, a człowiek jest jedynie jego więźniem. Ten, któremu uda się wyrwać z tego łańcucha ma świetlaną egzystencję.

Aktualnie rozmawiam z moim kochanym Psychologiem. W końcu dzisiaj na siebie trafiliśmy, coraz trudniejsze się to staje. Natłok pracy daje nam w kość.

I to jest właśnie pierwsza osoba, z którą nie rozmawiam tak często jak bym chciała. Niestety tu musimy poczekać na jakieś dłuższe wolne, mimo wszystko kontakt utrzymany.

Druga osoba to Eklerka, z którą jak już mówiłam w poprzednich wpisach mało mam kontaktu.

Trzecia osoba to Braciszek. Wiecznie ostatnio zajęty.

Czwarta osoba to jest dosyć dziwna, bo tutaj już napiszę troszkę więcej ludzi: Przeciwieństwo (o zgrozo!), Kotek, Kochanek, pewnie o kimś zapomniałam. Wybaczcie.

Z tego, co mam teraz w głowie to chyba wszystko.

Jutro środa, a cały czas mam wrażenie, że czwartek. Zgryzłam znów swoje paznokcie, lakier zszedł, a wymalować nie ma czasu. Ani chęci. Czuję pustkę w swojej głowie, zaczynam się złościć sama na siebie, że nic się nie uczę. W dodatku nie mogę znaleźć jakiejś ładnej sukienki na konwent. Całkowita masakra. Jakby to powiedział Osioł ze Shreka "niech mnie ktoś przytuli".

Jeśli chodzi o obrazek to jestem w nim zakochana. Przedstawia dwie urocze postaci z anime K-ON!, którego mi do końca nie jest dane oglądnąć. Czemu nie mogę zagiąć czasoprzestrzeni i wydłużyć doby?! Nienawidzę takiej bezsilności. Zróbmy coś, podpalmy szkołę czy rozwalmy jakąś ładną rzecz. Zło mnie nawiedza.

W tle leci muzyka. Znów Kings of leon mi pomaga w dobrym samopoczuciu. Te dźwięki, słowa... nie umiem nie kochać nut, brzmień wydawanych przez instrumenty. Już od dwóch lat zbieram się do spróbowania gry na gitarze i jakoś nie mogę się zmobilizować. Nienawidzę tego.

Wpis krótki, zabieram się do wypracowania. Dobranoc moje Aniołki <3

Nie smućcie się, to nic nie daje <3

Uśmiechnął się do niej na korytarzu,

Odwzajemniła gest.

Serca obojga zaczęły bić szybciej,

Lecz żadne nie odważyło się zrobić kroku.

Mijają się tak od paru miesięcy,

Jedno słabsze od drugiego.

Ciągle jednak zapewniają o swej sile,

Kłamcy dwaj.

_______________

Towarzyszące:

lista z iTunes

książka do historii

rozmowy