`Siedziała pod salą z nosem w książce zagłębiając się w dalsze miłosne sceny. Rozmyśla jak to by cudownie było gdyby ONA stała się główną bohaterką, a jej partnerem ON. Spędzali by popołudnia razem, przy ciepłej herbatce, rozmawiając o błahych sprawach. Potem szli by na długi spacer wokół stawu. Czekali by na zachód słońca by w jego blasku on nachylał się w jej stronę, by namiętnie i z uczuciem ją pocałować. Później w Jego objęciach wracałaby do domu, a przed samymi drzwiami słyszałaby słodkie 'Dobranoc Skarbie' obdarowane nieliczoną liczbą całusów.. I wtedy zadzwonił dzwonek ogłaszający koniec przerwy."
Kolejny dzień. Nawet minął w porządku. Zero pytania, kartkówka z fizyki napisana dobrze, a uczyłam się 10 min przed. Jestem geniuszem.
W dodatku nie było francuskiego.
Aktualnie marznę na podłodze i nie wiem co ze sobą zrobić. Dostaje szału. Na facebooku dodaje milion zdjęć, które mam na komputerze. Razem z Braciszkiem wariujemy i nie mamy pojęcia, co się dzieje. Dajemy się ponieść emocjom, wspomnieniom. Komentujemy każdy nasz ruch, gest. Dosłownie wszystko. W sumie za to się kochamy. Mieć takiego przyjaciela to skarb. Tym bardziej w mężczyźnie. Ja Ci się chyba nigdy nie odwdzięczę. Arigato <3
Obcy.
Jakże to można różnorako interpretować.
Z jednej strony jest to coś nam nieznanego, a co koniecznie chcemy zrozumieć. Czyli jak dla mnie jest to większość świata.
Z drugiej strony jest to człowiek, zamknięty na nas, odległy. Od zawsze próbowałam zrozumieć takich ludzi, niestety czasami się to nie udaje.
Z trzeciej strony jest to istota z kosmosu, której istnienia jeszcze nie udowodniono. Pytanie czy wierzę, czemu nie?
Niestety nie mogę jednoznacznie odpowiedzieć na to zagadnienie.
Obcy.
Chcę zrobić rozeznanie, dosięgnąć wszystkich sznurków i zmienić w bliski.
Siedzę za biurkiem wpatrzona przez okno, wspominam miniony dzień. Uśmiecham się sama do siebie i dziękuję losowi za tak pomyślną egzystencję. Śmieje się, wiecznie narzekam i nic więcej, a przecież mam tak dobrze.
Wstaje, kładę się na łóżko. Zamykam oczy i znów wracam do mojego wymarzonego świata, mojego snu...
Jutro piątek. Wszystkie lekcje po trzydzieści minut, nauczyciele jadą na jakąś konferencje czy coś. Ważne, że kończę o 11.35 i nikt mi tego nie zabroni!
Wytrzymam te lekcje, a przynajmniej mam taka nadzieje.
Potem muszę zacząć zbierać materiały na historię, napisać wypracowanie. Nauczyć się na francuski.
Dobija mnie to, ale dam radę!
Przypomnijcie mi rano żebym wzięła legitymacje. Chcę się zapisać do biblioteki. Ferdydurke do przeczytania czeka w kolejce, a za nią stos książek na czele z mangami.
Jutro do kin wchodzi kolejna część Harry Pottera. Nie ma żywcem czasu żeby się na niego wybrać. Eh, zobaczymy jak to będzie. Najprawdopodobniej zrobimy z wujkiem "wypad na tygodniu", gdyż weekendy są ciągle zajęte.
Na dzisiaj już chyba tyle, dochodzi dwunasta, muszę opublikować w końcu ten post.
Miłej nocy, słodkich snów.
Stukając w klawiaturę udaje, że nie widzi,
Pragnie Cię zawołać, lecz się wstydzi.
Wie, że marnuje czas, energię,
Ale spróbować się boi.
Chcesz ją? Rusz się,
Widzisz, że ona nic nie zrobi.
Pomóż jej, a nuż wam wyjdzie.
Będziecie razem... czy dobrze czy źle.
____________________
Towarzyszące:
Butterfly - piosenka
Braciszek + wspomnienia
mordoksiądz
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz